Εξαγωγή δοντιού
Η εξαγωγή γίνεται πάντοτε με τοπική αναισθησία, γεγονός που την καθιστά απόλυτα ανώδυνη. Ράμματα τοποθετούνται συνήθως μετά από χειρουργικές εξαγωγές, για την υποβοήθηση της επούλωσης και την αποφυγή της μόλυνσης της περιοχής. Αναλόγως με την έκταση της επέμβασης, δίνεται η κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία μετεπεμβατικά, αλλά και οδηγίες για καλύτερη επούλωση και αποφυγή του οιδήματος.
Πότε προχωράμε σε εξαγωγή ενός δοντιού;
- σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής του, η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με κανέναν από τους υπόλοιπους συντηρητικούς τρόπους.
- σε εξαγωγή φρονιμήτη όταν παρουσιάζονται έντονα συμπτώματα ή όταν ανιχνευθεί ακτινογραφικά αλλοίωση ή αδυναμία ανατολής τους,
- σε κατάγματα δοντιών πέραν πάσης επιδιόρθωσης,
- σε περιπτώσεις τραύματος προσθίων δοντιών με επιπλοκή της ρίζας τους,
- σε περιπτώσεις που επιβάλλονται από την ορθοδοντική θεραπεία για την εύρεση του απαιτούμενου χώρου προκειμένου να διευθετηθούν τα υπόλοιπα δόντια,
- σε υπεράριθμα δόντια,
- σε έγκλειστα δόντια,
- σε νεογιλά δόντια που έχουν παραμείνει στον οδοντικό φραγμό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από το φυσιολογικό αλλά
- και στην περίπτωση που επιβάλλεται από το σχέδιο θεραπείας για αισθητικούς λόγους.